Een tentoonstelling met lichaam en ziel
15 juli tot en met 15 september te Brugge

‘The Fall of the Angels’ van Gottfried Helnwein (1948, Wenen) betreft een voorstelling van het ongeboren leven: een menselijk leven in wording, een leven dat in het werk van Didier Mahieu (1961, St-Guislain) geboren wordt. Een immense wieg opgesteld in de sacristie bestaat uit transparante foto’s en tekeningen/collages die de wereld van de representatie overstijgen en via mysticisme en pozie de grenzen tussen verbeelding en werkelijkheid verbreken. Een subtiele en indrukwekkende analogie naar het leven, krijgt bovendien gestalte in ‘Big Baby 2’ van Ron Mueck (1958, Melbourne).

AFSCHEID van een man aan een papieren troetelkind...
Als hoofdredacteur is dit mijn allerlaatste editoriaal. Ons maandblad, het Contact-
punt, was inderdaad zo langzaam een beetje een eigen kind geworden. Gedurende
de vele jaren, nu bijna vijftien, hebben we telkens getracht een editie te realiseren
die voor elk wat wils kon brengen. Een breed spectrum aan gevarieerde informatie
zodat er toch iedere keer ergens iets interessant te rapen viel, zelfs voor de veelei-
sende lezers. Iedere maand was het ook een klein gevecht in de achtergrond tegen
die duivelse deadline om ons maandblad telkens postklaar te krijgen op de eerste
dag van de volgende kalendermaand. Daarom dan zeker hier mijn dank aan de
mensen die mij specifiek daarin geholpen hebben. Ook mag ik Johan Dooreman,
zaakvoerder van onze drukkerij Plantin, niet vergeten in mijn dank, want die vakman
heeft steeds met enthousiasme alle eventuele problemen mede helpen oplossen in
respect voor die bewuste deadline.
Waarom ik er mee ophoud? Een "kind" laat je immers nooit in de steek... Juist,
maar er is natuurlijk meer aan de hand. Persoonlijk ben ik reeds een paar jaren de
offici�le pensioenleeftijd voorbij gefietst en wat meer tijd voor kinderen en kleinkin-
deren zal zonder twijfel welkom zijn in mijn familie. Ook vanuit het Verbond zelf
is er terecht de vraag naar verjonging en vernieuwing : frisse idee�n en andere ac-
centen met als mogelijk doel een nog meer geapprecieerde Contactpunt-uitgave bij
de collegae. Wellicht een meer professionelere look, gepaard met degelijke inhoud.
Het VVT is immers intussen een flinke KMO geworden en ook daar is meer en meer
professionalisme een must.
Ik wens mijn opvolger veel moed en succes toe. Het is met spijt in het hart, maar
toch ook met een kleine vorm van voldoening dat ik afscheid neem.